Alleen op tournee is niet gezellig - blog theatermaker Marjolijn van Heemstra
Alleen op tournee is niet gezellig.
Je zit uren in treinen, bussen, kleedkamers. Spreekt jezelf bemoedigend toe. Neemt in je eentje nog eens die ene tekst door, klopt jezelf op de schouder als het goed ging, steekt een duim op tegen je spiegelbeeld of pakt zonder in de spiegel te kijken je spullen om stilltjes weg te sluipen.
Hoe minder spelers, hoe belangrijker het publiek, om maar eens met een theorie te smijten. Niet bewezen maar ik heb het bij mijn voorstellingen altijd zo ervaren. En niet alleen tijdens de voorstelling is het publiek belangrijk, ook, en misschien vooral, erna.
Want in je eentje op tournee betekent ook in je eentje naar het cafe na afloop. De Blind Date serie heeft in de meeste steden een zeer vast publiek. Ik sprak mensen die de serie al jaren volgen en inmiddels vrienden waren geworden met andere Blind Date-gangers.
Het is een bepaald type mens, vertrouwde een man in Amersfoort mij toe. Wat voor type? Nieuwsgierig, open voor iets nieuws en, voegde hij er zachtjes aan toe, mensen die graag een beetje nadenken. Slimme mensen? Hij knikte, een beetje beschaamd misschien.
Slim of niet, het Blind Date publiek is een leuk publiek. Publiek dat je na afloop een biertje aanbiedt of de volgende dag een mail stuurt om te bedanken voor een mooie avond. Dat zijn de dingen die de eenzame uren in de trein goed maken.
En ja, reacties als ‘Het was niet echt mijn ding maar wel knap hoe jij zo lang achter elkaar kunt lullen’ blijven natuurlijk het langste hangen, maar de meneer die mij een scan mailde van het papiertje waarop je je cijfer moet geven (een 9,5!) heeft dat ruimschoots gecompenseerd.
Voor iemand die niet eerder buiten de Randstad speelde was het een fantastische ervaring zoveel nieuwe mensen te kunnen bereiken en met zoveel nieuw publiek over mijn werk te kunnen praten. Dat is dan weer het voordeel van alleen op tournee; je leert je publiek goed kennen. En op de een of andere manier leer je daardoor ook je eigen werk beter kennen. Een paar keer werd mij tijdens een nagesprek gevraagd waarom ik van mijn journalistieke onderzoek geen artikel of documentaire maar een voorstelling had gemaakt. Daarom dus.
Uw Reactie