De eerste voorstelling begint.... - een blog van Joachim Robbrecht
Vlak voor Kerst komen de acteurs, Czarek en Agata, overgevlogen uit Polen om nog drie dagen te repeteren voor de voorstelling. Ze kennen de tekst, de bewegingen en mis-en-scène kloppen en het decor staat, maar toch voelt het onwennig, een eerste doorloop. Alsof het niet meer van jezelf is. Dat is bevreemdend, zeker bij een voorstelling die gedeeltelijk gebaseerd is op autobiografisch- en documentaire materiaal. Tijdens de repetities lopen we langzaam weer warm voor onze eigen creatie. Herinneringen aan details, toonhoogtes, tempo, grapjes en blikken worden in hoog tempo uitgewisseld. Dan is het echter nog meer dan tien dagen wachten voordat we in Arnhem de aftrap van de tournee mogen geven. Angstwekkend!
Na de repetities spring ik op de trein naar Arnhem. In de trein schieten de vragen door mijn hoofd even snel voorbij als het landschap. Zouden er veel Polen in Arnhem wonen? Zouden er veel kenners van het werk van Genet zijn, 'Meiden-specialisten'? Zou het publiek anders gemutst de voorstelling binnenkomen nu het hartje winter is en guur weer? Komt er uberhaupt publiek door dit donkere weer? Zouden de acteurs na Kerst en Oud&Nieuw niet te veel vergeten zijn?
Dan begint de eerste voorstelling, de zenuwen maken plaats voor het gezamenlijke ademen, fronsen, kuchen, gniffelen, schateren…
Uw Reactie