De enige échte Blind Date - Blog van Sadettin Kirmiziyüz
De enige échte Blind Date die ik de afgelopen maand heb gehad, was in het Stadstheater Zoetermeer.
Ik kwam tot de ontdekking dat ze daar alles tot het laatste moment geheim hielden, sterker nog: pas na de eerste zinnen van het stuk (Ik ben met mijn vader..op bedevaart geweest naar Mekka...voorstelling over gemaakt) is het bij het publiek duidelijk waar de voorstelling over zal gaan.
Ontzettend spannend. 150 mensen waarvan maar moet blijken of ze het wat vinden of niet.
Een leuke opgave (ik druk het zacht uit).
Misschien vond ik dit wel de leukste avond. Juist omdat het een échte Blind Date was. Spannend, nieuw en doodeng. Voor mij was het sowieso elke avond al: wat voor mensen zouden er komen kijken, wie zijn ze, wat zouden ze verwachten?
En in Zoetermeer was dat op een bepaalde manier wederzijds. Ook het nagesprek met het publiek (er bleven ongeveer dertig mensen over om onder andere te vragen of ik echt met mijn vader op bedevaart was geweest, dat is de leukste aller vragen) was erg aangenaam.
Bij het weggaan denk ik: Ja. Dit is tof, van mij mag het de hele tijd zo gaan. Publiek komt binnen, daar staat een dunne kale jongeman met baard. Verrassing! Maar dat is natuurlijk niet altijd zo. In sommige programmaboekjes sta je bijvoorbeeld onder het kopje “Kleinkunst/Cabaretvoorstelling”. En dan heb je, in mijn geval, een serieus probleem met een publiek dat van te voren verwacht van de ene in de andere lachstuip te vallen.
Ai.
Ik zegt het u, Blind Date: doodeng.
Uw Reactie