Marjolijn van Heemstra over haar tournee
Marjolijn van Heemstra over haar Blind Date tournee met haar voorstelling Family '81.

Op de terugweg van Arnhem naar Amsterdam. Een stuk of zeventig mensen in
de zaal vanavond, waarvan een mevrouw vlak voor het einde wegliep. Die
had zich bij een Blind Date waarschijnlijk iets heel anders voorgesteld.
de zaal vanavond, waarvan een mevrouw vlak voor het einde wegliep. Die
had zich bij een Blind Date waarschijnlijk iets heel anders voorgesteld.
Wat verwachten mensen eigenlijk van een voorstelling die als Blind Date wordt gepresenteerd? Nieuwe theatermakers on tour. Iets experimenteels dus. Laat u verrassen, staat er op de website van een de theaters. En van alles wat ik tot nu toe heb teruggehoord was dat de meest gehoorde opmerking. ‘Ik ben/wij zijn erg/enorm/ontzettend/best wel verrast.’
Mensen verrassen is leuk. Het levert mooie complimenten op en bijzondere gesprekken.
Maar soms pakt de verrassing niet helemaal goed uit. Tussen de aangenaam verraste gezichten van vanavond zat een mevrouw op rij 1 die zich geen raad wist met wat ze zag. Ze pakte een kwartier na aanvang met veel misbaar de flyer uit haar tas en rommelde daarna nog een paar minuten op zoek naar haar leesbril. Toen ze die gevonden had begon ze de flyer aandachtig te bestuderen. Klopte dit wel? En terwijl ik met alles wat ik in me had probeerde om niet op haar te focussen zag ik haar vanuit mijn ooghoek naar de foto op de flyer kijken. En van de foto naar mij. En weer terug. Ze was er duidelijk niet zeker van dat de persoon op de flyer en ik een en dezelfde waren. Ze stootte haar vriendin aan. Wees met vragende blik van de flyer naar mij. De vriendin knikte. Jaja, dit is dezelfde. Even leek de mevrouw gerustgesteld. Maar na tien minuten sloeg de twijfel weer toe. Ze pakte de flyer er opnieuw bij. Ze leek verward. Ik probeerde, intussen stug doorspelend, te bedenken wat er op die flyer kon staan dat haar zo in de war kon brengen. Ik kon niets bedenken.
Na afloop kwam ze naar me toe.
Dit was toch de Blind Date? vroeg ze onzeker. Ik knikte.
Maar hoe kan het dan dat jij was aangekondigd?
Ik begreep haar niet. Ze legde het me geduldig uit. Een Blind Date is een date met een onbekend iemand. En daar was zij op afgekomen. Dat vond ze een spannend idee. De flyer voor mijn voorstelling had ze wel zien liggen, maar omdat er zo duidelijk Blind Date op de website stond was ze ervan uitgegaan dat mijn voorstelling een andere was en de Blind Date tot het laatste moment onbekend zou blijven. Nu wist ik al waar het over zou gaan, riep ze een beetje verontwaardigd uit.
Ik zei haar dat dat toch wel vaker het geval is als je naar theater gaat en dat de flyer bovendien maar een fractie van het verhaal weggeeft.
Daar gaat het niet om, zei ze ongeduldig. Ik had betaald voor een Blind Date. Een volledig onbekend iets. En toen kwam jij. En ik had jouw foto al gezien en de omschrijving gelezen. Dat is geen Blind Date.
Ik zei haar dat ik haar klacht naar de organisatie door zou spelen. Vooral omdat ik graag wilde gaan roken en zij niet van plan leek het er bij te laten zitten.
Bij deze. Sommige mensen verwachten een echte Blind Date.
Makers na mij in deze serie, wees gewaarschuwd.
Uw Reactie