Alleen in je wereld - een productie van Productiehuis Rotterdam

Sarah Moeremans

Niels nodigt zijn collega’s uit voor een echt mannenavondje. Hij heeft alles goed voorbereid, met de juiste muziek en lekkere hapjes. Als de stroom uitvalt en een van de mannen dan ook nog zijn zus meeneemt, gaat alles toch niet volgens plan. Met dansjes en liedjes proberen ze de boel een beetje op te leuken, terwijl het er alleen maar schrijnender van wordt. Alleen in je wereld is muzikaal theater over sociale codes, het verschil tussen mens en collega en moderne frustraties. Afgeluisterde 'vrijmibo' (vrijdagmiddagborrel)-dialogen, talkshows en reality soaps dienen als inspiratiebron. Sarah Moeremans onthult de wereld achter alledaagse telefoongesprekken in de trein, cafépraat waarin men een antwoord op alles heeft en waarin het leven ‘leven’ een peulenschil lijkt.

Luister hier een fragment uit het nagesprek in Utrecht.

Eva Duijvestein over Sarah Moeremans:
“Ik vind Sarah een heel bijzonder talent. Haar voorstellingen zijn met veel passie en kunde gemaakt en weten het publiek te ontroeren. Ze durft theatrale middelen in te zetten om haar verhaal te vertellen en voert je mee naar een andere wereld waar je toch zoveel herkenning vindt. Prachtige, heldere personages. Mooie sferen. Goede teksten. Sarah denkt theater, ademt theater. En heeft een groot gevoel voor poëtische humor!”

‘Staan kaasblokjes met mosterd niet gelijk aan sociale zelfmoord? Is buffelmozzarella niet beter, of toch sushi? Welk tijdschrift moet je achteloos op de salontafel laten slingeren?’

Sarah Moeremans (1979) studeerde in 2005 af aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten aan de regieopleiding. Ze won in dat jaar de Ton Lutzprijs voor aankomend regietalent. Sindsdien is zij actief bij verschillende gezelschappen en productiehuizen. Het laatste seizoen maakte ze o.a. Alle eikels worden bomen maar sommige blijven eikel bij d’Amor, Afzender onbekend bij NTGent, Spelen Met Vuur van Strindberg bij Generale Oost en speelde ze in Sawm van Sabri Saad El Hamus. Vanaf heden zal ze regelmatige gast zijn bij Productiehuis Rotterdam.

De selectiecommissie over Alleen in je wereld: “In Alleen in je wereld toont Sarah Moeremans een uitvergrote situatie en bijbehorende personages. In haar heel eigen absurde en fysieke regiestijl laat zij haar acteurs hun weg vinden op een feestje. Dit levert zowel hilarische als zeer schrijnende situaties op die je raken in het hart. De confrontatie voor het publiek zit hem in het herkenbare van de situatie. We zijn toch allemaal wel eens als eerste op een feestje terecht gekomen waarvan we de gastheer of de andere gasten eigenlijk niet zo goed kenden? Sarah Moeremans laat met Alleen in je wereld zien dat we daarin niet de enigen zijn en biedt daarmee naast een zeer grote glimlach ook troost.”

De media
“Momenten van plaatsvervangende schaamte maken van Sarah Moeremans’ Alleen in je wereld een schrijnende komedie. De theatermaakster heeft een grappige tekst geschreven over sociale conventies en hoe het doorbreken daarvan tot mateloos genante situaties kan leiden. Maar haar acteurs gaan daar zo ver in mee, dat het wegkijken je soms nader staat dan het lachen. Dit is de eerste van een reeks voorstellingen van Moeremans bij Productiehuis Rotterdam. Moge de rest net zo origineel en ongemakkelijk zijn.”
De Volkskrant

Lees de volledige recensie van de Volkskrant

Concept: Sarah Moeremans Spel/compositie: Louis van der Waal, Joachim Robbrecht, Isaäk Hofland, Judith van den Bergh Lichtontwerp/scenografie: Julian Maiwald Kostuums: Sarah Moeremans Producent: Productiehuis Rotterdam (Rotterdamse Schouwburg) Fotograaf: Sofie Knijff

Reacties

Alleen in je wereld

Ingediend door Annette Beentjes op do, 12/11/2009 - 23:01.

Wij hebben genoten van de voorstelling “alleen in je wereld”, inderdaad ja, ja, ja, overschaduwd door het grote niets. Hoe herkenbaar zijn deze situaties; de ongemakkelijkheid, onzekerheid, herhaling. Hoe goed ken je elkaar eigenlijk?
Niet alleen volwassenen, bij de nabeschouwing bleken ook adolescenten dit regelmatig te ervaren. Het is van alle tijden, voor alle leeftijden, er wordt ons een spiegel voorgehouden. Wij vonden er heel veel humor in zitten, subtiele details, goede vondsten. Ook de acteurs waren geweldig, goed gecast, lekker ‘over the top’. De voorstelling kreeg van ons een dikke acht!
Gezien in IJmuiden door Marnix van Eijk en Annette Beentjes.

Een absurdistische muzikale komedie

Ingediend door Nena op di, 10/11/2009 - 16:55.

'Alleen in je wereld' is een absurdistische muzikale komedie die gaat over sociale codes, een mannen avond en seks. Een leeg huis is wat is zie als ik binnenkom. De bewoner komt zenuwachtig tevoorschijn en discussieert met zichzelf over de hapjes en muziekkeuze voor vanavond, tot opeens het licht uitvalt. De collega’s arriveren en het blijkt niet een echte mannenavond te worden aangezien één van de mannen zijn zusje heeft meegenomen. Ongemakkelijke gesprekken en opgedrongen plezier is wat er te zien is in deze voorstelling. Dingen herhalen tot het irritante toe. Tussendoor worden er liedjes gezongen over seks en er word een raar seksueel getint spel gespeeld met een ladder. Vooral het personage Michael vond ik leuk om naar te kijken, door zijn Belgische accent, droge uitstraling en uitschieters tijdens de liedjes. Er werd hard gelachen in de zaal, maar soms ging de chaos echt te lang door. Het stuk is niet een geheel, het lijken wel losse scènes. De ongemakkelijkheid word goed uitgespeeld, als je van absurdistische humor houd is deze voorstelling zeker wat voor jou.

De yup van tegenwoordig

Ingediend door Diana op di, 10/11/2009 - 16:33.

Ik vond het heel leuk hoe ieders gedachten naar buiten werd gebracht. Hoe iedereen een avond op zijn eigen manier met zijn eigen gedachten beleefde. De spelers waren kundig in hun vak en het decor was helemaal goed gekozen. Precies zoals de yup van tegenwoordig in zijn eigen huis zit. Door een architect ingericht en je niet thuis voelen. De mindere kant van het stuk vond ik dat er af en toe veel door elkaar heen werd gepraat , ieder met zijn eigen gedachten. Dat wekte onrust. Je weet niet goed welk deel je moet volgen. Al met al heb ik een leuke verrassende avond gehad en past het stuk precies in de doelstelling van de Blinddate. Dan nog iets persoonlijks van mij. Ik vraag me vaak af waarom er zo veel rotzooi op het toneel moet worden gemaakt. In mijn ogen is dat onlosmakelijke verspilling en verstoring van het toneel. Ik ben van mening dat de boodschap ook op een andere manier overgebracht kan worden.

alleen in je wereld van sarah moeremans

Ingediend door tomweeber op do, 05/11/2009 - 17:37.

Een prachtig decor, het doet denken aan het Paviljoen van Mies van der Rohe: wat een functionaliteit en vooral: wat een uitzicht. Niels leidt ons ongeïnspireerd rond. Less is more! Alleen in je wereld heb je ook niet meer nodig. Voor de housewarming heeft Niels nog enige autisten uitgenodigd, die zich in bij vlagen treffende, herkenbare teksten voorstellen, zoals Michael die Björn voor zijn karretje probeert te spannen. Wat een vreselijke types, helaas lopen ze ook buiten de speelvloer rond. Er gebeurt veel, vooral veel in de hoofden van de personages. Gelukkig gaan de fantasieën al snel één kant op zodat er interactie lijkt te ontstaan. Maar iedereen heeft al snel spijt. Fantasie en werkelijkheid lijken door elkaar te lopen. Bibi neemt hopelijk op tijd nog de benen en Niels blijft zitten met de kaasblokjes met mosterd, hij heeft sociale zelfmoord gepleegd. Maar dat bedacht hij al bij aanvang. Ooit zag ik eens een depressie(zelf)test en één van de vragen was: 'voelt u zich tijdens een feestje of receptie wel eens alleen en overbodig?' Vul je 'ja' in dan zou je depressief zijn. Sarah laat in elk geval zien dat dát niet waar is, maar dat wist ik wel want veel van dit soort sociale verplichtingen zijn gewoon vreselijk. Er wordt (te) veel gedronken in een wanhopige poging de werkelijkheid te verzachten. En met de wijsheid in de kan wordt de werkelijkheid steeds vreselijker: hoe moet je elkaar maandagmorgen op het werk weer onder ogen komen? Ik heb wel meegemaakt dat de hele maandag besteed moest worden aan het uitpraten van alle vreselijke dingen die gezegd waren. Tja, na de voorstelling had ik een kater. Een herkenbaar gebeuren in eenzame werelden van eenzame contactgestoorden. Maar waar sloeg voor mij de vonk over? Ik voelde me tijdens dit feestje alleen en overbodig: 'Less is a bore' Het was geen voorstelling voor mij. gezien: LAKtheater, Leiden, 28 oktober 2009

In het tweede stuk zat meer actie

Ingediend door Elke op ma, 26/10/2009 - 13:46.

Wat ik vond van de voorstelling was, gedurende de voorstelling, erg wisselend. Ik vond op de eerste plaats het tweede deel duidelijk sterker dan het eerste: in deze scènes, die een stuk meer actie (hoe moet ik het anders noemen) bevatten, kwamen de performers veel meer tot hun recht en werd je als publiek een stuk meer meegesleept. De scènes met zang deden dienst als een opening naar de gedachten en gevoelens van de personages, maar/en deze haalden de spanning die in het stuk inmiddels was opgebouwd steeds weer naar beneden. Het genereerde een zekere afstand tussen de performers en toeschouwers, je kreeg de kans om te reflecteren wat je op het toneel zag gebeuren. Een gevolg hiervan was dat je je als toeschouwer niet op je gemak voelde, er ontstond een vorm van plaatsvervangende schaamte. Niet om wat de personages dachten en wat de performers uitspraken, maar meer om wat deze deden, om de sfeer die er ontstond naar aanleiding van de niet echt zuivere zang en de hierbij uitvergrootte bewegingen. Als het doel van de voorstelling was het publiek te laten proeven van de ongemakkelijker sfeer die er tijdens een feestje kan ontstaan, dan is het doel zeker geslaagd! Elke uit Utrecht

Wisselende gevoelens

Ingediend door Gerard op ma, 26/10/2009 - 13:34.

Gisteren de eerste voorstelling in de nieuwe serie gezien: "alleen in je wereld". Ik heb er wisselende gevoelens bij. Op zich een prachtig, goed gespeeld stuk, waarin het thema op een duidelijk en humoristische wijze werd neergezet, maar het bleef wat mij betreft iets te veel aan de oppervlakte. Ik vond de hoofdrolspeler bijzonder goed en gedreven spelen, maar zijn stem was continue hard. De zaal was redelijk bezet. Er was uiteraard applaus aan het eind. De klaargelegde mapjes met foto's van de individuele spelers en achterop een door hen uitgesproken tekst vond ik heel origineel (Om te bewaren: zodra je ze dan weer bekijkt, komt het stuk ongetwijfeld weer terug in de aandacht).

In de monoloog van Niels herken je veel dingen

Ingediend door Jeannette & Marcel op vr, 16/10/2009 - 16:09.

Wij zijn gisteren naar “Alleen in je wereld” geweest in het theater te Almere. Vorig jaar zijn wij ook naar de gehele serie geweest en hier zeer enthousiast door geraakt, de optredens worden gespeeld in een gezellige zaal waarbij je dicht op het toneel zit. Helaas loopt het Almeerse volk nog niet zo warm voor (onbekende) nieuwe theatermakers, ook het jongeren theater werd matig bezocht en was ook erg goed. Bij de eerste voorstelling van het nieuwe seizoen kwamen we veel dezelfde gezichten tegen als vorig jaar, blijkbaar bevalt het degene die wel komen zeer goed.

Wat vonden wij ervan: Vanaf het begin herkende je de titel direct in het spel, in de monoloog van Niels herken je veel dingen: Hoe kom je goed voor de dag en zorg je ervoor dat iedereen het bij jou naar zijn zin heeft, juiste muziek, juiste hapjes en zeker niet te oubollig. Het is fantastisch om te zien dat ondanks dat ze met z’n vieren heel dicht bij elkaar staan, er geen echt gesprek ontstaat en dat men zichtbaar moeite doet om geen stiltes te laten vallen. Het knappe hierbij is dat je als toeschouwer hier midden in zit en het ongemakkelijke voelt. Hoewel de zang niet altijd kwalitatief even goed was boeide het wel enorm en paste het goed bij de bewegingen en voelde ook hier de eenzaamheid uit en het verlangen om het juist niet te zijn.

Ook wat puntjes van kritiek: Op een gegeven moment werd het taalgebruik zeer grof en hield ook lang aan, dit was eigenlijk zonde omdat het goede spel van de spelers dit niet nodig had. Het gevoel direct na de voorstelling was bij ons beide dat het een aparte voorstelling was en we wisten eigenlijk niet direct hoe goed het was, pas bij het napraten over de voorstelling haalde we steeds meer leuke dingen naar voren en werd de waardering steeds groter. We denken dat dit te maken heeft met de impact van het wat grove deel. Na afloop hebben we ook nog een aantal andere bezoekers gesproken, de meeste hadden het erg bijzonder gevonden en kijken al uit naar de volgende voorstelling.

Jeannette & Marcel uit Almere

Alle spelers hadden hakken aan!

Ingediend door bdmaster op do, 15/10/2009 - 17:34.

De kop is eraf, gisteren stond de voorstelling in Groningen. Ik was erbij, samen met zo'n 70 anderen (wat we snel konden tellen). Zelf vond ik het een leuke voorstelling.

Hij was toegankelijk, grappig en prachtige kleine details. Zoals dat alle spelers hakken aan hadden, behalve de kleinste speler, waardoor hij nog kleiner werd. Alle mannen hadden een baard. En toen ze in hun ondergoed op het toneel stonden, hadden alle mannen witte sokken aan. Ik houd daar wel van, zulke geintjes.

Maar...ik heb altijd een beetje moeite met expliciete taal. En dat wordt veel gebruikt in dit stuk. Ook was er een stukje bij dat erg "over the top" was. Leuk, origineel, maar het duurde te lang. Jammer. Dat merkte je ook aan de beoordelingen. Je vindt het te gek, of vreselijk. Geen tussenweg.

Krista uit Groningen