Het belang van het uitwerken van 'ja' en 'eh' - Ambassadeur Elise over de voorstelling 'Alleen in je wereld'
Bij het nagesprek van Alleen in je wereld vertelt Sarah Moeremans dat de tekst is geschreven naar aanleiding van de improvisaties die ze opnam en langzaam, stukje bij beetje, uitwerkte tot een uiteindelijke versie waarin iedere ‘ja’ en ‘eh’ was uitgeschreven. Een afschuwelijk werkje, maar het is het meer dan waard. Want iedere ‘ja’ en iedere ‘eh’ in deze voorstelling staat op de goede plek. En als deze dan worden uitgesproken door acteurs die ze ook nog de juiste intonatie en timing mee weten te geven, zit je wat dat betreft in elk geval al goed.
Maar er is nog wel meer goed aan deze voorstelling. De voorstelling gaat over een man die twee vrienden op bezoek krijgt. Eén van de twee vrienden is op het onzalige idee gekomen zijn zus mee te nemen. Naarmate de avond vordert loopt alles steeds verder uit de hand tot het letterlijk en figuurlijk een puinhoop is op het toneel. Narratief gezien is Alleen in je wereld sterk door de tekst die een feilloze weergave is van aanvankelijk de beleefdheidsgesprekken en de onderdrukte schaamte en later juist de totale schaamteloosheid en de lelijkheid waar dat toe leidt. Maar daarnaast is ook de vormgeving erg sterk. Van het decor (een appartement) wat vis nog vlees is, en het gegeven dat de bewoner ook constant twijfelt over hoe hij moet overkomen op zijn vrienden (Jazz? Of toch klassieke muziek?) tot de opvallende belichting. Al na ongeveer vijf minuten gaat het licht uit. Elektriciteitsstoring. In de rest van de voorstelling is er belichting in de vorm van zaklampen en olielampen. Juist die betrekkelijke duisternis zorgt voor de diepnachtelijke sfeer die de juiste inbedding vormt voor het uit de hand lopen van deze avond.
En dan zijn er nog de liedjes. De momenten in de voorstelling waarin we de gedachtes van de personages horen. Alhoewel de liedjes naar mijn mening soms wat te lang duurde, zat er wel harmonie in, wat het fascinerend maakte. Hiermee suggereert Sarah Moeremans dat onder alle schaamteloosheid en het elkaar overschreeuwen we uiteindelijk allemaal dezelfde behoeftes en onzekerheden hebben.
Uw Reactie