Of Gods and Driftwood

Kenneth FLak

Flak en zijn dansers onderzoeken wat deze karakters representeren in onze huidige maatschappij en wat zij ons in deze tijd te vertellen hebben. De Noorse goden zijn uitermate menselijk, in elke denkbare betekenis van het woord en met alle mogelijke zwaktes. De wereld waarin deze goden elkaar treffen is er één van wreedheid en geweld, en tegelijkertijd van een adembenemende schoonheid. Waar het om draait is te overleven, en als dat niet meer haalbaar is, om te sterven in stijl.

'What a great pleasure to see Kenneth Flak's Of Gods and Driftwood! A super performance, with spectacular dancing. Flak's work is a beautiful combination of humor, virtuosity and myth, giving us an open, light interpretation of the Norse mythological figures. Beautiful lighting and remarkable performers!'- André Gingras, artistiek leider Dance Works Rotterdam

Fotografie: Natascha HelmerFotografie: Natascha HelmerFotografie: Natascha HelmerFotografie: Natascha HelmerFotografie: Natascha Helmer

Voor Of Gods and Driftwood laat choreograaf Kenneth Flak zich inspireren door drie goden uit de Noorse mythologie: Odin, de god van oorlog en wijsheid, Thor, de god van de bliksem en Loke, de god van het onheil.

Over de maker:
De Noorse Kenneth Flak (1975) begon zijn opleiding met yoga, gevechtskunsten en filosofie, waarna hij aan de Norwegian National Academy of Dramatic Arts studeerde. Vervolgens vestigde hij zich in Nederland en volgde hier de opleiding mime en moderne theaterdans aan de Amsterdamse Hogeschool voor Kunsten. Als danser was hij in Nederland te zien in choreografieën van onder meer Keren Levi, Blok & Steel en André Gingras. Hij ontving in 2007 de prestigieuze Bessie Award (NY) voor zijn dansprestaties in Gringas’ solo CYP17. Op het podium valt hij op door zijn sterke fysieke bewegingsstijl, beïnvloed door zijn achtergrond in gevechtskunsten en acrobatiek.

De selectiecommissie over de voorstelling:
Of Gods and Driftwood is een choreografie waarin de spanning op een bijzondere manier wordt opgebouwd en dit maakt het een zeer verrassend stuk. De voorstelling zet je tot nadenken, omdat het vol tegenstellingen zit. Het is serieus en donker van sfeer, maar ook grappig en luchtig. Je kunt er een verhaal in herkennen, maar tegelijkertijd is het ook heel abstract. De dans is fysiek en krachtig van aard, maar ook zacht en intens. Of Gods and Driftwood is een bijzondere ervaring waarbij je de hele tijd op het puntje van je stoel zit.

De media:
‘Flak doceert zijn danstheater goed en komt niet in de verleiding te veel in één keer te zeggen. Door die strakke regie kan hij de kijker het verhaal intrekken. (…) Kenneth Flak creëert een geslaagde verbeelding van verhalen en karakters.’ - Den Haag Centraal, november 2008

Lees de recensie van Den Haag Centraal. De recensie van Parool en de recensie van de Volkskrant. Ook theaterjournaal schreef lovende woorden.

Choreografie: Kenneth Flak Dans: Thomas Valk, Esther Wrobel, Külli Roosna Muziek: Yan Coppier Tekst: Tor Åge Bring sværd Kostuums: Asalia Khadjé Lichtontwerp: Loes Schakenbos Dramaturgie: Ghislaine van Schijndel Fotografie: Natascha Helmer Productie: Of Gods and Driftwood is een coproductie van Korzo producties (Den Haag) en Moderna Dansteatern (Stockholm) en wordt gefinancierd door Norwegian Arts Council en Fund for Sound and Image (Norway), Moderna Dansteatern Stockholm en het Ministerie van OC&W Ontwerp flyer: T2 Ontwerp

  • Share this

Reacties

Of Gods and Driftwood - Gezien: 22 maart 2010, Theater Bellevue

Ingediend door Ambassadeur Elise op vr, 26/03/2010 - 15:01.
Laat ik beginnen met een groot compliment te maken aan de dansers. Want dat zij een zeer indrukwekkende prestatie leverden in deze voorstelling is weinig discutabel. Waar bij sommige dansers nog wel eens een been gaat trillen waar veel spanning op staat of een arm naarmate de voorstelling vordert wat minder mooie lijnen maakt, daar waren deze dansers van begin tot einde in opperste controle over hun lichaam. Maar, en dat is de grootste prestatie, het bleef er soepel uit zien.
De muziek in Of Gods and Driftwood was dreigend, soms zeer sterk werkend, soms ook te overheersend. Momenten van stilte kwamen dan als welkome gasten. Momenten waarin enkel de uitgemeten, uiterst geconcentreerde ademhaling van de dansers klonk waren mij vaak meer waard dan de momenten waarin de soms wat groots aangezette muziek domineerde.
Iets dat mij in zeer positieve zin opviel aan deze voorstelling was de aanwezigheid van humor. De dansvoorstellingen die ik tot nog toe heb gezien (wat, geef ik direct toe, geen substantieel aantal is) vond ik vaak zichzelf wel erg serieus nemend. Deze voorstelling had echter humor, goedgeplaatste zelfspot, die zeer wel werkte.
Toch bleef de voorstelling wat mij betreft een aangelegenheid tussen de eeuwenoude goden. Ook de eindmonoloog, refererend aan de mens die uit drijfhout werd gemaakt, blijft een mythe van vroeger tijden. De connectie naar het heden werd daardoor mijns inziens wel erg aan de speculatie van de toeschouwer overgelaten. Niettemin was het een voorstelling waar voor mij genoeg te zien bleef, al waren het maar de toeschouwers die een klaarblijkelijke gegeneerdheid tentoonspreiden in het aangezicht van een dergelijke fysieke abstractie als van deze voorstelling. Een fenomeen dat op zichzelf een studie waard is.

indrukwekkende dans

Ingediend door tomweeber op do, 25/03/2010 - 11:28.
De Germaanse Goden spreken tot mijn verbeelding, misschien wel omdat ze in mijn schooltijd een beetje taboe leken. Ik herinner mij een studieboek op het gymnasium "Van Goden en Helden" waar de vele hoofdstukken over Wodan, Thor, Frya... niet werden bekeken terwijl zij toch wel staan voor onze woensdag, donderdag en vrijdag... Gisteravond stonden Odin, Thor en Loke op de dansvloer, met iets van het begin van alles: ijs en vuur en met iets van het begin van de mensen: uit drijfhout. Zo staat het geschreven. Prachtige muziek, kostuums (vooral van de dames) om te bewonderen en een bewegingsstijl en -techniek om van te watertanden... maar wordt mij met de getoonde beelden ook een verhaal verteld? De prestaties van de dansers vond ik echt indrukwekkend. Herhaaldelijk werd ik getroffen door perfectie en minutieusheid van de bewegingen: alleen en in gezamenlijkheid. Een compliment is echt op zijn plaats en hierdoor is de voorstelling zeker de moeite waard. Volgens de folder was de boodschap: 'onderzoeken wat deze karakters representeren in onze huidige maatschappij en wat zij ons in deze tijd te vertellen hebben.' Dat is mij niet duidelijk geworden. De dood van de oorlogsgod is een goed idee maar als de bliksemgod en de onheilsgod die taak uitvoeren weet ik het zo net nog niet.
Misschien moet ik me toch maar weer eens verdiepen in de Edda, maar ik vrees dat als ik die uit heb dat ik deze voorstelling dan vergeten ben. Gezien LAKtheater Leiden 24 maart 2010