Hoe je een mythe gemystificeerd houdt - Ambassadeur Irena over Of Gods and Driftwood
Met in de achtergrond sferische muziek en mysterieuze geluiden schieten behoorlijk lenige danspassen in 'Of Gods and Driftwood' zo nu en dan naar boven. Invloeden van material arts als ook yoga zijn met elkaar vervlochten, wat uitmondt in harmonische, aardse en dynamische bewegingen. Helaas wordt de flow regelmatig verstoord op het moment dat de dansers de Noorse mythe met hun lichaam willen vertellen aan het publiek. Het gebruik van dit concept is vrij geforceerd en letterlijk uitgewerkt wat leidt tot pijnlijk illustratieve danstaal.
Noorse Mythologie
Bij het maken van 'Of Gods and Driftwood' liet choreograaf Kenneth Flak zich inspireren door het scheppingsverhaal uit de Noorse Mythologie en de drie goden: Odin- de god van oorlog en wijsheid, Thor- de god van bliksem en Loki- de halfgod/halfreus die zich dikwijls vermomde in allerlei verschijningen. Oorspronkelijk worden deze Noorse goden, ondanks hun goddelijke krachten, in hun gedrag en relaties evenzeer gedreven door herkenbaar menselijke emoties en driften. De kracht van deze mythes lag in de traditie waarmee ze van generatie naar generatie overgedragen werden, als ook aan de fluïde wijze waarop ze zich steeds bleven ontwikkelden, doordat de mensen die ze vertelden er zelf wat een toevoegden. Door deze gezonde up-date bleven de angstige mythes en hoopvolle dromen, die in die periode in de samenleving leefden, weerspiegelen en boden daardoor inzicht in de tijdsgeest en de menselijke staat. Een frisse aanpak en adaptatievermogen zijn precies waar het de maker aan ontbrak, met als gevolg het maken van deze hermetische voorstelling.
LARP spelletjesavond
Vooral in de stille gedeeltes, zonder muziek of geluiden, blijft het vaak pijnlijk ongegrond waar de impulsen vandaan komen die de dansers drijven tot vechtlust, extase en hartstocht. Terwijl de dansers zich vol overgave storten op het spel van onzichtbare krachtenvelden, blijf je als toeschouwer dikwijls achter op het droge. Op deze momenten voelt het net alsof je als een buitenstaander naar een LARP (Life Action Role Playing) bijeenkomst van de zijlijn toekijkt. Niet alleen omdat de kostuums van de dansers veel weg hebben van een avatar uit een fantasy game, maar vooral wegens de naïeve, amateuristische manier waarop aan emoties expressie wordt gegeven. Illustratief worden groteske grimassen en gestes van de dansers, afgewisseld met ongearticuleerd gesnuif en gegrom.
In plaats van de toeschouwer meeslepen in de Noorse mythologie en de universele kracht van mythes te laten blijken, doet Kenneth Flak hem nog meer dan dat hij misschien hiervoor was, vervreemden van elk vorm van mythe of mystiek.
Gezien op 22 maart in theatre Bellevue. Door ambassadeur: Irena Turcinovic.
Uw Reactie